The ninth floor

«Με πλησίασε ένας έμπορος κοκαΐνης που το έκανε σαφές ότι ήταν έμπορος. Όπως προχωρούσε η συζήτηση, άφησε να εννοηθεί ότι αν τον ακολουθούσα και ήθελα να τον φωτογραφήσω, θα μπορούσα να το κάνω. Με πήγε σε διαφορετικά μέρη: σε πάρτυ, σε διαμερίσματα, στον ιδιοκτήτη μιας δουλειάς escorting. Το τελευταίο μέρος που με πήγε ήταν το διαμέρισμα όπου άρχισε το project».

Κάπως έτσι προλογίζει η Jessica Dimmock τη δουλειά της με τίτλο “The ninth floor” που φιλοξενείται, τώρα στο Foam_fotografiemuseum του Αμστερντάμ. Η Jessica βραβεύθηκε το 2006 με το πρώτο βραβείο F που απονομήθηκε για φωτογραφική δουλειά με κοινωνικές προεκτάσεις, συγκεκριμένα για τη λιτή φωτογράφιση της αλήθειας μέσα σε ένα διαμέρισμα του Manhattan, όπου ζούσαν πολλοί ηρωινομανείς. Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά φωτογραφιών όπου κεντρικό ρόλο έχουν τα ανθρώπινα συναισθήματα και η απόγνωση, ο θυμός, η συμφιλίωση και η ευδαιμονία εναλλάσονται γρήγορα.

Τις φωτογραφίες αυτού του άλμπουμ της Jessica μπορείς να δεις και εδώ, μαζί με άλλα έργα της. Παράλληλα, στο Foam, φιλοξενούνται και άλλες εκθέσεις που μπορείς να κρυφοκοιτάξεις από την ιστοσελίδα του μουσείου.

Μετά το γάμ(μ)α

Σε συνέχεια των νέων κανονισμών στα πάρκα των ολλανδικών μεγαλουπόλεων, ο επι-δήμιός σου θέλει να σού παρουσιάσει το επόμενο -ελληνικό- γράμμα, που πολύ το πάμε. Dames en heren, το Δέλτα!

Μεγάλο μέρος της Ολλανδίας δεν είναι τίποτα παρά το δέλτα των ποταμών Μάας, Ρήνου και Βάαλ. Τα φυσικά αναχώματα σε στυλ αμμόλοφων κατά μήκος των ακτών είναι η μοναδική φυσική προστασία της ενδοχώρας, που βρίσκεται κατά το ήμισυ, περίπου, κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας (η φωτογραφία είναι από το Castricum aan zee της Βόρειας Ολλανδίας).

Η προστασία αυτή, όμως, δεν είναι αρκετή για τους φίλους μας, τους Ντάτσιζ. Μία μεγάλη πλημμύρα το 1953 πλημμύρισε τεράστιες εκτάσεις γύρω από το Zeeland και τη Νότια Ολλανδία. Κάποια χρόνια αργότερα, άρχισε το μεγαλόπνοο σχέδιο των Έργων του Δέλτα (φωτογραφία από το Neeltje Jans πιο κάτω). Πρόκειται, στην ουσία, για το μεγαλύτερο αντιπλημμυρικό έργο στον κόσμο που είχε ως σκοπό να κλείσει τις πολυάριθμες εξόδους του Δέλτα στη Βόρεια Θάλασσα. Το Όουστερσχέλντεκερινγκ (Oosterscheldekering), το κλείσιμο, δηλαδή, του Όουστερσχελντ, είναι η μεγαλύτερη κινητή κατασκευή του κόσμου και καταλήγει στο πανέμορφο (και μουσείο) Neeltje Jans.

Το Δεκέμβριο του 2007, το συγκεκριμένο φράγμα έπρεπε να κλείσει για πρώτη φορά από το 1986, οπότε και κατασκευάστηκε, μιας και οι θυελλώδεις βορειοδυτικοί άνεμοι συνδυάστηκαν με πλημμυρίδα.

Χάρη στα Έργα του Δέλτα, οι Ολλανδοί μπορούν να απολαμβάνουν ελεύθερα το σεξ στα πάρκα. Προς Θεού, όμως, πάντα με το σκυλί δεμένο!

Ο επαίτης

Είχε περάσει ο καιρός που οι άνθρωποι πήγαιναν συχνά στην εκκλησία στην Κάτω Σαξονία. Ακόμα πιο μακριά φαινόταν ο καιρός που οι άνθρωποι βοηθούσαν ο ένας τον άλλο στην ηλιόλουστη, σήμερα, Osnabrück. Ο Tomislav ήταν διαφορετικός, κι αυτό το μαρτυρούσε και το όνομά του. Τι γυρεύει ένα σλάβικο όνομα στη βορειοδυτική γωνιά της Γερμανίας; Μια σειρά αρνητικών συγκυριών τον είχε φέρει στα όρια της απόγνωσης.

Αν και Σάββατο, αποφάσισε να πάει στην εκκλησία. Ο ζεστός ήλιος του Φεβρουαρίου θα ωθούσε, σκέφθηκε, τους συμπολίτες του για μια βόλτα στην πόλη. Δεν μπορεί, κάποιοι θα πήγαιναν και στην εκκλησία. Φευ, οι περισσότεροι ήταν τουρίστες με ενδιαφέρον στην μπαρόκ αρχιτεκτονική και όχι προσκηνυτές. Κάποιοι ίσως να ήταν και Χριστιανοί. Άλλοι, ίσως να ήταν Άνθρωποι. Στους τελευταίους στόχευε πάντα ο Tomislav. Χωρίς να μιλάει. Άλλωστε η διαφορετική του προφορά μόνο αδιάφορους δεν άφηνε τους επισκέπτες.

Πριν γίνουν δύο

Στην αρχή ήταν τέσσερις. Ο ένας είχε βρει τον άλλον μέσω internet αλλά δούλευαν στον ίδιο οργανισμό. Έτσι ήρθε σε επαφή και με την τρίτη, που επίσης δούλευε εκεί, αλλά και με την τέταρτη, που έμενε στο ίδιο σπίτι με τον δεύτερο. Ο δεύτερος έφυγε, η τρίτη φεύγει και μένουν ο πρώτος και η τέταρτη, σαν τη μικτή ομοιοκαταληξία της κυρίας Αφροδίτης στο 7ο δημοτικό σχολείο Κερατσινίου. Αλλά έτσι δεν γίνεται πάντα στις κοινωνίες των expats;