Hay otra gente que va a protestar en silencio participando en el “kiss-in” evento de Atenas el lunes 14 de febrero 2011. Tú qué haces este día?

Όταν μιλούσες, ήταν η φωνή της λογικής. Προσπάθησα να την απωθήσω αλλά δεν μπόρεσα. Με νίκησε. Πάνε πολλά χρόνια τώρα. Συναπτά.

Χάρηκες. Για το ότι ο Βόλος είναι κάτι καρμικό για μένα, μάλλον όχι. Ουδέτερο σού έκανε. Και, κάπως έτσι, μάλλον δεν θες να γίνεις κάρμα. Απλώς θα μού θυμίζεις τρία χρόνια, μια έκλειψη -μερική- και δύο βλέμματα τη λάθος ώρα στο λάθος σημείο.

Ουψ! Συγγνώμη. Αυτό είναι μανταρίνι.

<edited κατόπιν παροτρύνσεως>

Καλέ; Καλέ, δεν πειράζει. Έτρεξες 10 χιλιόμετρα σε κάτι παραπάνω από μία ώρα, μαζί με τα διαλείμματα γρήγορου περπατήματος και βάδην. Στα κουλουράκια θα τα χαλάσουμε τώρα; Σε λίγο θα μάς πεις ότι δεν άξιζε τον κόπο το κουλουράκι, θου φυλακή το στόματί σου! Και αύριο κουλουράκια. Απλά, να, να τα’χεις τελειώσει όοοοοοοολα 2 ώρες πριν το γυμναστήριο :-)

Σήμερα έχει λαϊκή. Ο φούρνος είναι πάνω στο δρόμο που γίνεται η λαϊκή. Αυτός ο φούρνος κάνει τα καλύτερα κουλουράκια της περιοχής. Τρελαίνομαι για κουλουράκια κι είπα να ξαναπάρω στο δρόμο απ’τη δουλειά. Είχε πολλά αμάξια σταθμευμένα παντού και, έτσι, δεν μπόρεσα να παρκάρω κι εγώ. Τελικά δεν πήρα κουλουράκια. Θα πάω αργότερα, αλλά ήταν μια καλή ευκαιρία μιας και ο φούρνος είναι στο δρόμο απ’τη δουλειά για το σπίτι.

… να μάθω άλλες δυο-τρεις ξένες γλώσσες

… να μάθω ένα-δύο μουσικά όργανα

… να μάθω σιάτσου και ρέικι

… να μάθω καλύτερο Photoshop.

Αλλά δεν τα κάνω. Ακόμα. Ο άλλος μου εαυτός, που σπάνια εκφράζεται, θα τσατιστεί. Εκείνος δεν θέλει, εκείνος πρέπει.

Το facebook. Ναι, το facebook, πές μου. Μην το παίζεις cool γιατί δεν είσαι. Ένα βράδυ που το φιλαράκι σου τα’χε πιει, έβγαλε διάφορα πραγματάκια στα φόρα. Δεν είναι ανάγκη να σού πω, είμαι σίγουρος ότι ξέρεις. Μην κρύβεις κάτω από αυτό το προσωπείο την έκπληξή σου, ξέρεις ότι δεν περνάει. Ξέρουμε κι οι δύο ότι σού προκαλεί έκπληξη. Δεν περίμενες να μού είχε μιλήσει; Ούτε εγώ να μού μιλήσει. Ούτε να μού έλεγε ότι ακόμα εκεί είσαι.

Τι εννοείς “τελείωσε για μένα εκείνο το βράδυ στο αμάξι”; Σε ρώτησα; Δεν βγήκαμε σήμερα για να μού ανακοινώσεις αυτό, όχι. Λάθος σού τό’χουν ειπωμένο. Δεν ήταν αυτός ο λόγος. Ναι, οκ, η “διαπίστωση των πολύ καλών διαπροσωπικών σχέσεων”. Ράιτ. Κοίτα τώρα το μπλουζάκι που τα σπάει στη βιτρίνα και άσε με εμένα να λέω πως δεν τελείωσε τότε για εμένα.

Ναι ρε, τα λέμε. Ναι, χαλαρά. Εκείνο το ποτάκι ρε συ να πιούμε γρήγορα μόνο, μη χαθούμε. Ε, βέβαια. Αφού πέρασες εσύ όμορφα, λες να μην πέρασα εγώ; Εγώ;! Ναι ρε. Σουρ. Όποτε θες. Πες χαιρετίσματα και στο φίλο σου μοναχά. Γιατί σιγά μη σας ξαναδώμόνο τυχαία θα τον πετύχω ξανά έξω. Έγινε ρε. Ναι, τη φωτογραφία οπωσδήποτε. Μεγάλος εικαστικός, ράιτ; Δεν ξεχνάω κάτι. Α, ναι. Ευχαριστώ.

http://issuu.com/metropolisnews/docs/metropolis_weekend_33/32

Σε κάθε στραβοπερπάτημά σου,
κάθε πόλη και κάθε -ας την πούμε- σκέψη σου
θα’μαι η ξεναγός σου
Σε κάθε δρόμο και κάθε σκηνή που κάμεις
κάθε μέρος που μάς πρήζεις ότι δεν έχεις πάει,
έννοια σου και δεν πήρα τζάμπα το πτυχίο της ξεναγού

Λιλίκα, ξέρεις, υπάρχουν και τα τρελοκομεία
κάθε τρελός κι η μοίρα του
δεν είν’ τα ράσα που κάνουν τον παπά
διώξ’ την κωλομέδουσα απ’την κεφάλα σου πια

Λιλίκα, θα τήνε βρούμε τη λύση ρε μανάρι
χώσε τους φόβους σου ξανά πίσω
και δες τον εαυτό σου στον καθρέφτη να δεις τι σκιάχτρο που’γινες
ούτε ο jirashimosu δηλαδή δεν έχει περιγράψει τόσο λευκό

Έλεος, δηλαδή, Λιλίκα!

Οι AaRON, πριν εξαφανιστούν, φρόντισαν να μάς προμηθεύσουν με μουσική και βίντεο για σκέψη. Κι ο jirashimosu με τη γνώση.

Νατάσα Μποφίλιου

Κάποιες από τις μικρότερες νύχτες του χρόνου βρίσκουν τη Νατάσα Μποφίλιου και την παρέα της, το Θέμη Καραμουρατίδη και το Γεράσιμο Ευαγγελάτο, να κρύβουν το γκρίζο της Αθήνας πίσω από γνώριμες πια μελωδίες. Για τις 24/6, οπότε 2500 φίλοι της Νατάσας την απόλαυσαν στην Τεχνόπολη σε μία φαντασμαγορική συναυλία, οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους. Ακολουθεί το Αττικό Άλσος απόψε, Πέμπτη 9/7, ενώ στις 22/7 η σκυτάλη δίνεται στις Μοίρες Ηρακλείου, στις 5/9 στην Παραλία Αγίου Νικολάου Αρτέμιδος και στις 14/9 στο Ίλιον. Εκτός των τραγουδιών της με τον αυθεντικά ευθύ στίχο, η Νατάσα Μποφίλιου ερμηνεύει σειρά τραγουδιών από το ελληνικό και διεθνές ρεπερτόριο με το μοναδικό συνδυασμό γλυκύτητας και τσαμπουκά στη φωνή.

Η νέα σεζόν δεν θα αφήσει κανέναν να πλήξει. Τα live της Νατάσας στο Σταυρό του Νότου, κάτι τελείως νέο και δυναμικό, λίγα μόνο θα έχουν να κάνουν με οτιδήποτε έχει παρουσιάσει η Νατάσα έως τώρα. Παράλληλα, ετοιμάζεται το νέο της cd, που θα κυκλοφορήσει την προσεχή άνοιξη. Κι όποιος δεν είναι για μεγάλες περιπέτειες, το σεβόμαστε. Παρ’ όλα αυτά, ο Γεράσιμος, ο Θέμης κι η Νατάσα μας προ(σ)καλούν…

Ανομοίωση του θήτα στο ψιλό ταυ. Τρίχες, σε τίποτα όμοιες. Τόσο δασείες όσο και στιλπνές.

Κράση του διφθόγγου ‘αι’ με το αρχικό φωνήεν ‘α’. Καγαθός. Κορωνίδα στο κεφάλι της γυναικός του.

Αφομοίωση. Είτε απλή, είτε με περαιτέρω απλοποίηση δύο όμοιων συμφώνων. Έστειλα. Στην Πελοπόννησο.

Δεν κράτησε παραπάνω. Ούτε ο χαρακτηρισμός. Άλλωστε η ηλικία δεν το επέτρεπε. Έφυγε ως δεύτερο πακέτο. Και δεν ξαναγύρισε μετά το πενθήμερο.

Το λες-δεν το λες σόι. Αδιάφορο. Σπίρτο, ο Everhard χαρακτηριζόταν από τη διάθεση για άμεση εξυπηρέτηση ανά πάσα στιγμή. Τις γλώσσες του, κι άλλες.

Γνωρίστηκαν νωρίς. Τότε, όντως, ήταν νωρίς. Και οι δύο τα ήθελαν όλα. Άλλωστε ο κτήτορας στο γυμνάσιο τίποτα. Μέχρι που το τίποτα έγινε τπτ και το όλα έγινε olo. Η Γιώτα πουλήθηκε. Με τον καιρό ξεχάστηκαν. Λησμονήθηκαν. Αλλά ποτέ δεν πλήγωσαν, ούτε πληγώθηκαν. Άλλωστε, η Γιώτα είχε δρόμο μπροστά της.